VoIP vergeleken met traditionele telefonie

Één ding is zeker, telefonie blijft nog steeds telefonie. Voor de gebruiker hoeft er in principe niks te veranderen bij een overstap van traditionele telefonie naar digitale (VoIP) telefonie. Wat er wel veranderd is de achterkant. De mogelijkheden worden uitgebreider en extra opties staan ter beschikking.

Vroeger werd een telefoonverbinding nog met de hand verbonden door een ‘operator’ op een switchboard voor een bepaalde regio. Ondanks dat dit alles door de jaren heen flink moderner geworden is, bleef het principe totaan de grootschalige introducte van een digitaal telefoonnetwerk gelijk: Voor een telefoongesprek moest de draad van de telefoon aan de ene zijde, via een lange weg en tussenapparatuur, met de telefoon aan de andere zijde verbonden worden. Dit is bij de introductie van een digitaal telefoonnetwerk tot aan de wijkcentrale gemoderniseerd, het analoge (of digitale ISDN-) signaal werd in de wijkcentrale omgezet in een digitaal signaal waar vervolgens veel meer mee mogelijk was; bijbvoorbeeld het ‘multiplexen’(combineren) van verschillende telefoonsignalen over dezelfde fyfsieke kabel.

VoIP gaat echter nog een stap verder, het zelfde concept is nu tot aan het telefoontoestel doorgevoerd. De internetverbinding kan gedeeld worden met een computer met internet, VoIP telefonie en videosignalen. De signalen worden over die ene internetverbinding gecombineerd.

Dit levert vooral heel veel voordelen op omdat het signaal veel flexibler kan worden behandeld en afgehandeld. Het is mogelijk om een PBX (private branche exchange) op afstand te hebben zolang er maar een goede internetverbinding beschikbaar is. Zo kan ook ‘intern’ gebeld worden over een geografisch onbeperkte afstand. Eigenlijk is het concept van een bedrijfscentrale zodanig veranderd dat dit ook internationaal ingezet kan worden, wat uitkomst kan bieden als gewerkt wordt met meerdere vestigingen, thuiswerkers, of vertegewoordigers onderweg.

Het laatste grote verschil tussen analoge en VoIP telefonie zit in het soort storing dat bij slechte lijnen te verwachten valt. Als een verbinding binnen analoge telefonie slecht is dan manifesteert zich dit doorgaans door ruis. Dit kan vervelend zijn maar is doorgaans voor de communicatie niet erg storend; ook mét ruis is spraak vaak goed te begrijpen.

Bij VoIP daarintegen is storing vaak te merken aan een stotterend signaal. Dit komt omdat VoIP over een ‘packet switched’ netwerk werkt. Spraak wordt per datapakketje (een paar milliseconden aan geluid) verzonden naar de ontvanger. Door het principe waarop datanetwerken functioneren kan het mogelijk zijn dat er bijvoorbeeld één pakketje een andere route neemt waardoor het later aankomt, of ondertussen live video bekenen wordt waardoor het signaal iets vertraging oploopt. Het type storing op een VoIP lijn is doorgaans vervelender, maar het komt bij goede verbindingen zelden voor. De kwaliteit is in bijna alle gevallen hoorbaar beter.